Wim Keppel: al 40 jaar de bloemenman van het Streekhof

Wie al wat langer winkelt in Het Streekhof, kent hem ongetwijfeld: Wim Keppel (66) van Bloembinderij ’t Hofje. Al sinds de opening van het winkelcentrum in 1986 is hij er te vinden. Op precies dezelfde plek, met evenveel passie voor bloemen als veertig jaar geleden. Een ondernemer van het eerste uur, die de ontwikkeling van het Streekhof van dichtbij meemaakte.

Praktijkman

Wims liefde voor het vak ontstond al jong. “Ik wilde altijd al iets met bloemen doen,” vertelt hij. Op zijn vijftiende begon hij op de agrarische school, waar hij al prijzen won met bloemschikken. Daarna volgde hij een uitgebreide vakopleiding. “Dat was toen echt allround: kleurenleer, kunstgeschiedenis, grondsamenstelling, Latijnse namen – je moest alles weten. Leuk hoor, maar ik keek vooral uit naar de praktijk. Ik ben een echte praktijkman.”




Na zijn diensttijd bij de luchtmacht werkte Wim in Amsterdam bij Riviera Maison, toen nog een puur bloemenbedrijf. “Een geweldige tijd. Ik verzorgde aankleding voor de Hiswa, de Huishoudbeurs en zelfs concerten van Willeke Alberti.” Toch bleef de wens om voor zichzelf te beginnen knagen.

Bloemrijke kans

Via-via hoorde Wim over een nieuw winkelcentrum in aanbouw in Bovenkarspel: het Streekhof. “Floris Lurch, later bekend van Floors Noten & Kaas, zei: is dat niet iets voor jou? Dat voelde meteen als een kans.”

In Fase 1 openden onder andere DA, Blokker, Bruna, Beerepoot, Slagerij De Haan, Bakker Besseling, Floors Noten & Kaas én Bloembinderij ’t Hofje hun deuren. “Die naam heb ik afgeleid van Streekhof,” lacht Wim. “Veel ondernemers zijn later verhuisd bij uitbreidingen. Ik zit hier al veertig jaar op dezelfde plek. Dat zegt eigenlijk alles.”

Het pand was oorspronkelijk bedoeld voor een lunchroom. “Daarom zit er nog steeds een schuifpui in. Niemand durfde het aan, maar ik wel. Als starter kreeg je toen nog subsidie van het Rijk. Ik had weinig te verliezen.” Hij verhuisde zelfs speciaal voor de winkel naar deze regio.

Creativiteit, mensen en afwisseling

Waarom bloemen? “Omdat ik er mijn creativiteit kwijt kan, graag met mensen werk en geen dag hetzelfde is.” Wim had op een gegeven moment zelfs drie winkels, onder andere in Enkhuizen en Andijk. “Dat werd te veel. Management en personeel aansturen is niks voor mij.”

Nu werkt hij samen met Magda, die al 34 jaar bij hem in dienst is. “Dat is goud waard. Zeker als ik werkzaamheden buiten de winkel te doen heb.” Daarnaast is Bloembinderij ’t Hofje een leerbedrijf en begeleidt Wim stagiaires.

Blijven meebewegen

Hoewel hij inmiddels 66 is, staat Wim allesbehalve stil. Hij is aangesloten bij Fleurop en gecertificeerd Duurzaam Bloemist. “Met aandacht voor natuur en milieu. Dat vind ik belangrijk.”

Gemiddeld werkt hij zo’n 70 uur per week. “Mijn partner heeft liever een blije, bezige Wim dan iemand die zijn energie niet kwijt kan,” zegt hij nuchter.

De bloemenbranche verandert en is niet altijd makkelijk. “Een mogelijke btw-verhoging zou voor veel bloemisten funest zijn. En er is veel discussie over bestrijdingsmiddelen, terwijl dat in Nederland echt streng gereguleerd is.”

Wat ook veranderde: supermarkten met goedkope standaardboeketten. “Dat is eenheidsworst. Ze bloeien minder lang. Mijn kracht zit in kwaliteit, maatwerk, bruidswerk, rouwwerk en werken met thema’s en trends.”

Van saamhorigheid naar schaalvergroting

De groei van het Streekhof volgde Wim van dichtbij. “De eerste vier fases waren heel positief. Na fase vijf merkte ik dat de saamhorigheid wat minder werd. Meer ketens, meer schaalvergroting.”

Toch kijkt hij met warme gevoelens terug. “In het begin versierden we het centrum zelf. Met elkaar de schouders eronder. Dat mis ik soms. Net als de jaren negentig, toen ik veel mocht doen voor de Westfriese Flora. Ik heb jaren welkomstboeketten mogen verzorgen voor de opening en mocht ze zelfs eens overhandigen aan Koningin Beatrix en prins Claus.”

Vertrouwen in de toekomst

Negatief is Wim allerminst. “Iedere tijd heeft zijn charme. Het Streekhof is ontzettend veelzijdig; er wordt veel georganiseerd, het is overdekt, parkeren is gratis en het winkelaanbod is sterk. Dat werkt.”

De toekomst ziet hij positief tegemoet. “Fase 6 gaat het centrum verbinden met de winkels eromheen. En er zijn plannen voor een horecaplein. Nog meer gezelligheid.”

En hijzelf? “Ik ga voorlopig lekker door. Vijftig jaar Streekhof lijkt me wel leuk om mee te maken.” Hij zegt het met een knipoog, maar bij Wim weet je het nooit. Eén ding is zeker: hij is nog lang niet uitgebloeid.