Centrummanager Garm Besseling neemt afscheid

Hij behoort inmiddels tot het meubilair. Op de achtergrond altijd aanwezig en op de voorgrond waar dat nodig is. Garm Besseling, al 37 is hij een vast gezicht in het Streekhof. Als bakker, als ondernemer, als bestuurslid en als centrummanager. In 2024 zwaait hij definitief af. Tijd voor een goed gesprek met deze altijd bezige Besseling.


Garm Besseling (73) was in Streekhof ondernemer van het eerste uur. In 1986 vestigde hij zich als bakker in Fase 1 van het splinternieuwe winkelcentrum. Toen nog buiten, grenzend aan een straat. Na 7 jaar verhuisde Bakker Besseling naar de huidige locatie en werd een tearoom toegevoegd aan de bakkerswinkel. In Fase 3 kwam de overkapping op het winkelcentrum en was de centrale hal zoals we die nu kennen een feit.


De winkel en tearoom vielen al snel onder de hoede van Judith, Garm zijn echtgenote en steun en toeverlaat. Samen met een vast team van trouwe medewerkers het vaste gezicht voor de klanten in het Streekhof. Als de winkel opende om 9.00 uur had Garm er al halve dag opzitten in de bakkerij aan de Wijzend. Maar ook als zijn dienst er rond de middag opzat, bleef hij onverminderd actief. Naast bakken en bedrijfsvoering hield hij zich graag bezig met het grotere geheel. Voor zijn eigen onderneming, maar ook voor de Echte Bakkers en het winkelcentrum. Samenwerken is de sleutel, dat wist hij al snel. Want alleen ga je snel, maar samen kom je verder. En zo kwam hij ook bij het bestuur van de winkeliersvereniging terecht.

Waarom ging je bij het bestuur?
Al in 1981 sloot Garm aan bij de Middenstandsvereniging van Grootebroek/Lutjebroek. Dat smaakte naar meer. Direct vanaf de start van Streekhof in 1986 was hij lid van bestuur. Al snel nam hij het voorzittersstokje over Jan Hinke. In 1998 stapte hij eruit om het landelijke bestuur van Echte Bakkers bij te staan. Negen jaar later keerde hij terug naar het Streekhof bestuur en van 2009 tot 2016 was hij opnieuw voorzitter.

“Ik ben een verbinder en binnen het bestuur kreeg ik daar alle ruime voor. Het was een overwegend dankbare taak, maar ook wel eens lastig. Zie maar eens alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Dat is een kwestie van goed communiceren en concessies doen. Je kunt het nooit iedereen optimaal naar de zin maken, maar moet het wel samen doen.

Waarom stapte je uit het bestuur?
Toen we in 2016 onze zaak verkochten trad ik af. Je moet actief ondernemer zijn om voorzitter te zijn. Ik droeg op mijn beurt het stokje over aan Willem van Setten en stapte uit het bestuur. Maar zij wilden mijn inzet en expertise niet kwijt en vroegen me voor de rol van centrummanager. Een uitvoerende taak die buiten het bestuur valt. Ik voelde me vereerd en had nog lang geen zin om stil te gaan zitten dus greep deze rol met beide handen aan.

Wat doet een centrummanager?
De centrummanager is de schakel tussen het bestuur van de winkeliersvereniging Streekhof, het bestuur van de Vereniging van Eigenaren (VVE), de gemeente en de winkeliers. Als spin in het web zit ik met allerlei partijen om tafel. We buigen ons over regelgeving, evenementen, veiligheid, het schoon en beheersbaar houden van het centrum. Ik houd me ook bezig met het promotieplan en de begroting en verzamel alle stukken en vragen voor het bestuur. Ik schakel, overleg en regel, maar als ergens een klap op moet worden gegeven, beslist het bestuur. Gemiddeld ben ik er zo’n 4 uur per week mee bezig, maar dat wisselt sterk. Soms, als het brandalarm afgaat sta ik zomaar ’s avonds weer in het centrum. Ook ben ik aanspreekpunt voor ondernemers. Om de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Dat komt het centrum ten goede: blije ondernemers zijn blije consumenten.

Wat vind je het leukste aan deze nevenactiviteiten?
Samen met ondernemers en besturen bouwen aan een sterk, schoon en veilig centrum. Aan ieder jaar weer een fantastisch programma aan activiteiten voor het winkelend publiek met daarbij ook aandacht voor het sociaal aspect. Voor goede doelen en ruimte voor verenigingen en stageplekken.

Het contact met de gemeente is een sport apart. Je loopt tegen ambtelijke regels aan die dingen vertragen, maar door met elkaar in gesprek te blijven lukt het toch. Zoals de paaltjes buiten op het plein en het terugbrengen in 2023 van de Pinksterjaarmarkt. Die markt leek na 30 jaar ter ziele, maar staat voor 2024 alweer op de kaart. Het hoort gewoon bij het Streekhof.

Waarom is Streekhof zo’n goed winkelcentrum?
De plek is natuurlijk ideaal, midden in de regio, met de trein pal ernaast. In Middenwaard in Heerhugowaard gaan de parkeertarieven omhoog, maar wij hebben er met de gemeente samen voor gestreden om het parkeren gratis te houden. Dat waardeert de consument en trekt goede ondernemers aan. Het een versterkt het ander weer. Van de ene in de andere fase heb ik het zien groeien. Daar ben ik trots op; het staat er maar mooi. Ik kijk uit naar Fase 5 met appartementen en winkels eronder. De bouw start in 2024. Streekhof is meer dan alleen het overdekte gedeelte. In dit gebied zitten zo’n 85 winkels. Samen hebben ze echt wel wat te vertellen.

Na 8 jaar centrummanager houd je het per 2024 voor gezien?
Ja, deze rol zou voor een paar jaar zijn, maar toen kwam corona. Ik besloot aan te blijven om ondernemers goed te informeren over regelgeving, verkrijging van steun en te helpen alles weer op de rit te krijgen. Ik heb altijd gezegd: ik ga niet eerder weg dan dat de communicatie tussen alle partijen op de achtergrond goed verloopt.

Dus je bent helemaal uit Streekhof verdwenen straks?

Niet helemaal, het bestuur pakt het vanaf januari verder op, maar ik blijf betrokken hoor. Sinds kort ben ik voorzitter van de VVE die zich bezighoudt met het beheer en onderhoud van het fysieke winkelcentrum. Voorheen schoof ik namens winkeliers aan en straks zit ik aan de andere kant. Ook zet ik me in voor het Keurmerk Veilig Ondernemen. Samen met gemeente, brandweer en politie verbeteren en waarborgen we de veiligheid. Streekhof heeft 5 sterren en die willen we graag behouden.

Ja, ik neem met een goed gevoel afscheid, maar blijf die doener die graag bij wil leren. Daarvoor ben je toch nooit te oud?!

Tekst & foto's: Mieke de Beer-Koomen